هوش مصنوعی: این شعر به مضامینی همچون ناامیدی، رنج‌های بشری، عشق و جدایی، و فلسفه‌ی زندگی می‌پردازد. شاعر از دردهای دنیوی، بی‌ثباتی زندگی، و ناکامی‌های انسان سخن می‌گوید و گاهی به مفاهیم عرفانی و انتزاعی نیز اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، لحن غمگین و ناامیدانه‌ی شعر ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.

غزل ۳۱۴ - چیده است لاف خلق به چیدن ترانه‌ها

چیده است لاف خلق به چیدن ترانه‌ها
بر خشت ذره منظر خورشید خانه‌ها ۱

زین بزم عالمی غم راحت به خاک برد
آب محیط رفت به‌گردکرانه‌ها ۲

نشو نمای‌کشت تعلق ندامت است
جز ناله نیست ریشهٔ زنجیر دانه‌ها ۳

آن‌کس‌که بگذرد ز خم زلف یارکیست
بر دل چه کوچه‌ها که ندادند شانه‌ها ۴

آتش اگر زگرمی خویت نشان دهد
انگشت زینهارکشد از زبانه‌ها ۵

نومیدی‌ام ستمکش خلد و جحیم نیست
آسوده‌ام به خواب عدم زین فسانه‌ها ۶

پرواز بی‌نشان مرا بال رنگ نیست
گو بیضه بشکند به‌کلاه آشیانه‌ها ۷

کوشش به دیر وکعبهٔ تحقیق ره نبرد
آواره ماند ناوک من زین نشانه‌ها ۸

هر عضو من چو شمع ادبگاه نیستی‌ست
تا نقش پا سر من واین آستانه‌ها ۹

آتش زدند شب و رقی را در انجمن
کردیم سیر فرصت آیینه خانه‌ها ۱۰

در دامگاه قسمت روزی مقیدیم
بیدل به بال ماگره افکند دانه‌ها ۱۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
کانال گوهرین در ایتا
۴۲۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۳۱۳ - ای فدای جلوهٔ مستانه‌ات میخانه‌ها
گوهر بعدی:غزل ۳۱۵ - ای موجزن بهار خیالت ز سینه‌ها
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.