هوش مصنوعی:
این شعر به مفاهیم عمیقی مانند عشق، رنج، بیخودی، و فلسفهی زندگی میپردازد. شاعر از هستی، افول، و سفر روح به سوی عدم سخن میگوید و با تصاویری مانند شمع، پروانه، و مستی، حالات روحانی و عرفانی را به تصویر میکشد. همچنین، اشارهای به بیثباتی دنیا و رهایی از تعلقات مادی دارد.
رده سنی:
18+
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر نیاز به درک و تجربهی زندگی دارد و ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل هضم نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند مستی و نیستی ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
غزل ۳۹۳ - ای هستی از قصر غنا افکنده در ویرانهات
ای هستی از قصر غنا افکنده در ویرانهات
گلکرده از هر موی تو ادبار چینی خانهات ۱
میباید از دست نفس جمعیت دل باختن
تا ریشه باشد میتند آوارگی بر دانهات ۲
در عالمعشق و هوس رنجیندارد هیچکس
چونشمعزافسوننفسخودآتشیدر خانهات ۳
تمهید عیش ای بیخبر فرصت ندارد آنقدر
تا شیشه قلقلکرده سر میرفته از پیمانهات ۴
سیر خرابات دلست آنجاکه میسایی قدم
غلتیده هستی تا عدم در لغزش مستانهات ۵
میتاز چندیپیش وپس تا آنکهگردی بینفس
چوناره باید ریختندرکشمکش دندانهات ۶
ای خلوتآرای عدم تاکی به فهم خود ستم
افکند شغل عیش و غم بیرون در افسانهات ۷
فالگشادی میزدند از طرهات صبح ازل
زنهار میبوسد هنوز انگشت دست شانهات ۸
بیدستگاهیداشت امناز آفتعشق و هوس
پروز از راه سوختن واکرد بر پروانهات ۹
حیفاست تحقیق آشنا جوشد به وهم ماسوا
تا چند باید داشتن خود را ز خود بیگانهات ۱۰
بیدل چهوحشتداشتیکز خود اثر نگذاشتی
شور سر زنجیر هم رفت از پی دیوانهات ۱۱
گلکرده از هر موی تو ادبار چینی خانهات ۱
میباید از دست نفس جمعیت دل باختن
تا ریشه باشد میتند آوارگی بر دانهات ۲
در عالمعشق و هوس رنجیندارد هیچکس
چونشمعزافسوننفسخودآتشیدر خانهات ۳
تمهید عیش ای بیخبر فرصت ندارد آنقدر
تا شیشه قلقلکرده سر میرفته از پیمانهات ۴
سیر خرابات دلست آنجاکه میسایی قدم
غلتیده هستی تا عدم در لغزش مستانهات ۵
میتاز چندیپیش وپس تا آنکهگردی بینفس
چوناره باید ریختندرکشمکش دندانهات ۶
ای خلوتآرای عدم تاکی به فهم خود ستم
افکند شغل عیش و غم بیرون در افسانهات ۷
فالگشادی میزدند از طرهات صبح ازل
زنهار میبوسد هنوز انگشت دست شانهات ۸
بیدستگاهیداشت امناز آفتعشق و هوس
پروز از راه سوختن واکرد بر پروانهات ۹
حیفاست تحقیق آشنا جوشد به وهم ماسوا
تا چند باید داشتن خود را ز خود بیگانهات ۱۰
بیدل چهوحشتداشتیکز خود اثر نگذاشتی
شور سر زنجیر هم رفت از پی دیوانهات ۱۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
۴۷۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۹۲ - ای خم مژگان شکوه نرگس مستانهات
گوهر بعدی:غزل ۳۹۴ - سرکیست تا برد آرزو به غبار سجدهکمینیات
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
