غزل ۴۹۵ - ز دستگاه جنون راز همتم فاش است

ز دستگاه جنون راز همتم فاش است
که جوش آبله‌ام هر قدم‌ گهر پاش است ۱

حصول ‌کار امل نیست غیر خفت عقل
برای دیگ هوس خامی طمع آش است ۲

غبارکلفت ازببن مبیهمانسرا نرود
که طبع خلق فضول و زمانه قلاش است ۳

چو صبح بسخه ‌فروش ظهور آفاقیم
ز چاک سینهٔ ما رازنه فلک فاش است ۴

نگارخانهٔ حیرت به دیدن ارزانی
خیال موی میان تو کلک نقاش است ۵

جهانیان همه مست شکست یکدگرند
هجوم موج درین بحر گرد پرخاش است ۶

ز غارت ضعفا مایه می‌برد ظالم
زپهلوی خس و خاشاک شعله عیاش است ۷

کدام شعله که آخر به خاک ره ننشست
بساط رنگ جهان را شکست فراش است ۸

همین به زندگی اسباب دام آفت نیست
به خاک نیز،‌کفن‌، خضر راه نباش است ۹

حصار جهل بود دستگاه ما بیدل
همان به چنگل خود آشیان خفاش است ۱۰