هوش مصنوعی: این متن شعری است که به زیبایی‌های زندگی، فروتنی، حیا، و رضایت از آنچه داریم می‌پردازد. شاعر از عناصر طبیعت مانند گل، آتش، و شمع برای بیان مفاهیم عمیق استفاده کرده و بر اهمیت تواضع، قناعت، و پذیرش سرنوشت تأکید دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از ابیات نیاز به تفسیر دارند که برای نوجوانان کم‌سن‌وسال ممکن است دشوار باشد.

غزل ۴۹۸ - همت زگیر و دار جهان رم‌ کمین خوش است

همت زگیر و دار جهان رم‌ کمین خوش است
آرایش بلندی دامن به چین خوش است ۱

اصل از حیا فروغ تعین نمی‌خرد
گل‌ گو ببال ریشه همان با زمین خوش است ۲

صد رنگ جان‌کنی‌ست طلبکار نام را
گر وارسند کندن‌ کوه از نگین خوش است ۳

آتش به حکم حرص نفس‌کاه شمع نیست
افسون موم با هوس انگبین خوش است ۴

از نقش‌ کارخانهٔ آثار خوب و زشت
جزوهم‌غیر هرچه شود دلنشین خوش است ۵

خواهی به‌ دیده قدکش و خواهی به دل نشین
سرو تو مصرعی‌ ست ‌که ‌در هر زمین‌ خوش است ۶

در عرض دستگاه نکوشد دماغ جود
دست رسا به‌ کوتهی آستین خوش است ۷

پستی‌گزین وبال رعونت نمی‌کشد
ای محرم حیاکف پا از جبین خوش است ۸

پا در رکاب فکر اقامت چه می‌کنی
زان خانه‌ای که ‌می‌روی ‌از خویش زین خوش است ۹

پرواز اگر به عالم انست دلیل نیست
زین رنج بال و پر قفس آهنین خوش است ۱۰

با شمع‌ گفتم از چه سرت می‌دهی به باد
گفت‌آن‌سری‌که‌سجده‌ندارد چنین‌خوش است ۱۱

بیدل به طبع سبحه هجوم فروتنی‌ست
رسم ادب درآینه‌داران دین خوش است ۱۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۲
کانال گوهرین در ایتا
۴۲۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۴۹۷ - آنچه‌در بال‌طلب رقص است‌، در دل آتش است
گوهر بعدی:غزل ۴۹۹ - سرمایهٔ عذر طلبم از همه بیش است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.