غزل ۱۴۹۴ - افتادم، افتادم، در آبی افتادم

افتادم، افتادم، در آبی افتادم
گَر آبی خوردم من، دِلْشادم، دِلْشادم ۱

بر دَفْ نی، بر نِی نی، یک لحظه بیگارم
بر خُم نی، بر می نی، پیوسته بُنیادم ۲

در عشقِ دِلْداری، مانندِ گُلْزاری
جان دیدم، جان دیدم، دل دادم، دل دادم ۳

میْ خوردم، میْ خوردم، در شَهرت میْ گردم
سَرتیزم، سَرتیزم، پُربادم، پُربادم ۴

گَر خودَم، گَر جوشَن، پیروزم، پیروزم
گَر سَروُم، گَر سوسن، آزادم، آزادم ۵

از چَرخی، از اوجی، بر بَحْری، بر موجی
خوش تَختی، خوش تَختی، بِنْهادم، بِنْهادم ۶

مولایم، مولایم، در حُکْمِ دریایم
در اوجَش، در موجَش، مُنْقادم، مُنْقادم ۷

ای کوکَب ای کوکب بُگْشا لب، بُگْشا لب
شَرحی کُن، شَرحی کُن، بر وَفْقِ میعادم ۸

هر ذَرّه، هر پَرّه، می‌جویَد، می‌گوید‌
زِارْشادَش، زِارْشادَش، اُستادم، اُستادم ۹