غزل ۱۵۰۳ - غلامم خواجه را آزاد کردم

غُلامَم خواجه را آزاد کردم
مَنَم کُاسْتاد را اُستاد کردم ۱

مَنَم آن جانْ که دی زادم زِ عالَم
جهانِ کُهنه را بُنیاد کردم ۲

مَنَم مومی که دَعویِّ من این است
که من پولاد را پولاد کردم ۳

بَسی‌‌ بی‌دیده را سُرمه کَشیدم
بَسی‌‌ بی‌عقل را اُستاد کردم ۴

مَنَم ابرِ سِیَه اَنْدَر شبِ غَم
که روزِ عید را دِلْشاد کردم ۵

عَجَب خاکَم که من از آتشِ عشق
دِماغِ چَرخ را پُرباد کردم ۶

زِ شادی دوش آن سُلطان نَخُفته‌‌‌‌ست
که من بَنده مَر او را یاد کردم ۷

مَلامَت نیست چون مَستم تو کردی
اگر من فاشَم و بیداد کردم ۸

خَمُش کُن کایِنِه زَنگار گیرد
چو بر وِیْ دَم زدم فریاد کردم ۹