حکایت ۱۶ - یکی از عرب در بیابانی از غایتِ تشنگی می‌گفت

یکی از عرب در بیابانی از غایتِ تشنگی می‌گفت:

یا لَیْتَ قَبْلَ مَنِیَّتي یَوْماً أَفُوزُ بِمُنْیَتي
نَهْراً تُلاطِمُ رُکْبَتي وَ أَظَلُّ أَمْلَأُ قِرْبَتي ۱