هوش مصنوعی:
پیر مربی به مریدش میگوید که اگر انسان به جای وابستگی به روزی، به روزیده (خدا) توجه کند، از فرشتگان نیز برتر میشود. او اشاره میکند که خداوند روح، عقل، ادراک، زیبایی، سخن، رأی، فکر و هوش را به انسان داده است و اینگونه نیست که روزیده او را فراموش کند.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن برای کودکان دشوار است. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند این مفاهیم را تحلیل کنند.
حکایت ۷ - یکی را شنیدم از پیران مربی که مریدی را همیگفت
یکی را شنیدم از پیران مربی که مریدی را همیگفت: ای پسر! چندان که تعلق خاطر آدمیزاد به روزیست اگر به روزیده بودی به مقام از ملائکه درگذشتی.
فراموشت نکرد ایزد در آن حال
که بودی نطفهٔ مدفون و مدهوش ۱
روانت داد و طبع و عقل و ادراک
جمال و نطق و رای و فکرت و هوش ۲
ده انگشتت مرتب کرد بر کف
دو بازویت مرکب ساخت بر دوش ۳
کنون پنداری ای ناچیز همت!
که خواهد کردنت روزی فراموش؟ ۴
فراموشت نکرد ایزد در آن حال
که بودی نطفهٔ مدفون و مدهوش ۱
روانت داد و طبع و عقل و ادراک
جمال و نطق و رای و فکرت و هوش ۲
ده انگشتت مرتب کرد بر کف
دو بازویت مرکب ساخت بر دوش ۳
کنون پنداری ای ناچیز همت!
که خواهد کردنت روزی فراموش؟ ۴
تعداد ابیات: ۴
۶۳۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:حکایت ۶ - پادشاهی پسری را به ادیبی داد و گفت: این فرزند توست
گوهر بعدی:حکایت ۸ - اعرابیی را دیدم که پسر را همیگفت یا بُنَّی اِنَّک مسئولٌ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.