غزل ۱۵۲۳ - نه آن شیرم که با دشمن برآیم

نه آن شیرم که با دشمن بَرآیَم
مرا این بَسْ که منْ با من بَرآیَم ۱

چو خاکِ پایِ عشقَم تو یَقین دان
کَزین گِلْ چون گُل و سوسن بَرآیَم ۲

سِیَه پوشَم چو شبْ من از غمِ عشق
وَزین شبْ چون مَهِ روشن بَرآیَم ۳

ازین آتشْ چو دودَم من سَراسَر
که تا چون دود ازین روزَن بَرآیَم ۴

مَنَم طِفْلی که عشقم اوسْتاد است
بِنَگْذارد که من کودن بَرآیَم ۵

شَوَم چون عشقِ دایم حَیّ و قَیّوم
چو من از خواب و از خوردن بَرآیَم ۶

هَلا تَن زن چو بوبکر رَبابی
که تا من جانْ شَوَم وَزْ تَن بَرآیَم ۷