خشم بیش از حد گرفتن وحشت آرد و لطف بی وقت هیبت ببرد نه چندان درشتی کن که از تو سیر گردند و نه چندان نرمی که بر تو دلیر شوند.

درشتی و نرمی به هم در به است
چو فاصد که جراح و مرهم نه است

نه مر خویشتن را فزونی نهد
نه یکباره تن در مذلّت دهد

بگفتا نیک مردی کن نه چندان
که گردد خیره گرگ تیز دندان

«سعدی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir