هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از خواننده دعوت میکند تا به جای دوری از خود و دیگران، به گرد هم آیند و از زندگی لذت ببرند. شاعر از دیوانگی، شور و شوق، و طبیعت به عنوان نمادهایی برای زندگی آزاد و شاد استفاده میکند. او از خواننده میخواهد که مانند باد بهاری سبک و آزاد باشد و از قید و بندهای زندگی روزمره رها شود.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از نمادها و استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
غزل ۱۵۲۷ - بیا کامروز گرد یار گردیم
بیا کِامْروزْ گِردِ یار گردیم
به سَر گَردیم و چون پَرگار گردیم ۱
بیا کِامْروز گِردِ خود نگردیم
به گِردِ خانه خَمّار گردیم ۲
مَگو با ما که ما دیوانگانیم
بر آتشهایِ بیزِنْهار گردیم ۳
سَبُک گردیم چون بادِ بهاری
حَریفِ سَبزه و گُلْزار گردیم ۴
چرا چون گوشْ جُمله باد گیریم؟
چرا چون موشْ در اَنْبار گردیم؟ ۵
در آن طَبْله شِکَر پُر کرد عَطّار
به گِردِ طَبْله عَطّار گردیم ۶
چو سُرمه خِدمَتِ دیده گُزینیم
چو دیده جُملگی دیدار گردیم ۷
به سَر گَردیم و چون پَرگار گردیم ۱
بیا کِامْروز گِردِ خود نگردیم
به گِردِ خانه خَمّار گردیم ۲
مَگو با ما که ما دیوانگانیم
بر آتشهایِ بیزِنْهار گردیم ۳
سَبُک گردیم چون بادِ بهاری
حَریفِ سَبزه و گُلْزار گردیم ۴
چرا چون گوشْ جُمله باد گیریم؟
چرا چون موشْ در اَنْبار گردیم؟ ۵
در آن طَبْله شِکَر پُر کرد عَطّار
به گِردِ طَبْله عَطّار گردیم ۶
چو سُرمه خِدمَتِ دیده گُزینیم
چو دیده جُملگی دیدار گردیم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۵۲۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۵۲۶ - از آن باده ندانم چون فنایم
گوهر بعدی:غزل ۱۵۲۸ - به پیش باد تو ما همچو گردیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
