غزل ۱۵۲۸ - به پیش باد تو ما همچو گردیم

به پیشِ بادِ تو ما هَمچو گَردیم
بدان سو که تو گَردی چون نگردیم؟ ۱

زِ نورِ نوبَهارت سَبز و گرمیم
زِ تاثیرِ خَزانَت سرد و زَردیم ۲

زِ عکسِ حِلْمِ تو تسلیم باشیم
زِ عکسِ خَشمِ تو اَنْدَر نَبَردیم ۳

عَدَم را بَرگُماری جُمله هیچیم
کَرَم را بَرفَزایی جُمله مَردیم ۴

عَدَم را و کَرَم را چون شِکَستی
جهان را و نهان را دَرنَوردیم ۵

چو دیدیم آنچه از عالَم فُزون است
دو عالَم را شِکَستیم و بِخَوردیم ۶

به چَشمِ عاشقانْ جان و جهانیم
به چَشمِ فاسقانْ مَرگیم و دَردیم ۷

زمستان و تَموز از ما جُدا شُد
نه گرمیم ای حَریفان و نه سَردیم ۸

زمستان و تَموز اَحْوالِ جسم است
نه جسمیم این زمان ما روحِ فَردیم ۹

چو نَطْعِ عشقِ خود ما را نِمودی
به مُهره‌یْ مِهرِ تو کُاسْتادِ نَردیم ۱۰

چو گفتی بَسْ بُوَد خاموش کردیم
اگر چه بُلبُلِ گُلْزار و وَرْدیم ۱۱