هوش مصنوعی:
شاعر از درد و رنج روحی و جسمی خود میگوید و آرزو میکند که با نوشتن تعویذی توسط فردی آزاده، بهبود یابد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، اشاره به درد و رنج روحی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۴۴ - بیمارم از نهیب عقب رنجه
بیمارم از نهیب عقب رنجه
درد ِ دلم گرفته و تبْ باده
بهتر شوم چو پیر به نام من
تعویذکی نویسد آزاده
درد ِ دلم گرفته و تبْ باده
بهتر شوم چو پیر به نام من
تعویذکی نویسد آزاده
۴۳۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۳ - نان سیاه و خوردی بی چَربو
گوهر بعدی:شماره ۴۵ - فروز باسلیق مرا ترسا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
