هوش مصنوعی: این شعر به مفاهیم عمیق زندگی، رنج‌های آن، ناامیدی‌ها و دشواری‌های مسیر انسان می‌پردازد. شاعر با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند غنچه، خار، خاک، و قفس، احساسات خود را درباره ناپایداری زندگی، بیهودگی تلاش‌ها، و دشواری رسیدن به آرامش بیان می‌کند. همچنین، اشاراتی به تقدیر، مرگ و قیامت دارد و از ناتوانی انسان در برابر سرنوشت سخن می‌گوید.
رده سنی: 18+ مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر، همراه با نگاه تلخ و ناامیدانه به زندگی، برای درک و پردازش نیاز به بلوغ فکری و تجربه زیستی بیشتری دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند مرگ، تقدیر و ناامیدی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین یا نامفهوم باشد.

غزل ۶۴۴ - زندگی نقد هزار آزارست

زندگی نقد هزار آزارست
هرقدر کم شمری بسیارست ۱

دل جمعی که توان گفت کجاست
غنچه هم یک سر و صد د‌ستارست ۲

به شمار من و ما خرسندیم
چه توان‌کرد نفس بیکارست ۳

اثر سعی کدام آبله‌ پاست
خار این ره مژه خونبارست ۴

خاکساران چمن خرمی‌اند
سبزه و گل به زمین بسیارست ۵

حشن نادیده تماشا دارد
مژه برداشتنت دیوارست ۶

در عدم نیز غباری دارد
خاکم آیینهٔ جوهردارست ۷

پیش پا می‌خورم از الفت دل
بر نفس آینه ناهموارست ۸

نارسایی قفس شکوهٔ کیست
خامشی پیجش صد طومارست ۹

غنجه را خنده و پرواز یکی‌ست
بال ما در گره منقارست ۱۰

چون جرس کاش به منزل نرسیم
نالهٔ ما ز اثر بیزارست ۱۱

مرده هم فکر قیامت دارد
آرمیدن چقدر دشوارست ۱۲

بیدل از صنعت تقدیر مپرس
زلف یاریم و شب ما تارست ۱۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۳
کانال گوهرین در ایتا
۴۳۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۶۴۳ - نسخهٔ آرام دل در عرض آهی ابترست
گوهر بعدی:غزل ۶۴۵ - هوس دل را شکست اعتبارست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.