غزل ۶۶۲ - هوس ‌به فتنهٔ صد انجمن نگاه شکست

هوس ‌به فتنهٔ صد انجمن نگاه شکست
ز عافیت قدحی داشتیم آه شکست ۱

ز خیره چشمی حرص دنی‌ مباش ایمن
که خلق ‌گرسنه بر چرخ قرص ماه شکست ۲

در این جنونکده‌ شرمی‌ که هر که چشم‌ گشود
به چاک‌.جیب حتا دامن نگاه شکست ۳

چه ممکن است غبارم شود به حشر سفید
به سنگ سرمه‌ام آن نرگس سیاه شکست ۴

حق رفاقت یاران بجا نیاوردم
به پا یک آبله دل بود عذرخواه شکست ۵

قدم شمرده گذارید کز دل مایوس
هزار شیشه درین دشت عمرکاه شکست ۶

هوس دمی‌ که نفس سوخت دل به امن رسید
دمید صورت منزل چو گرد راه شکست ۷

شکوه قامت پیری رساند بنیادم
به آن خمی‌که سراپای من‌کلاه شکست ۸

هلاک شد جم و خمیازه‌های جام بجاست
به مرگ نیز ندارد خمار جاه شکست ۹

چو شمع غرهٔ وضع غرور نتوان زیست
سری‌که فال هوا زد قدم به چاه شکست ۱۰

به‌گرد عرصهٔ تسلیم خفته‌ای بیدل
تو خواه فتح تصور نما و خواه شکست ۱۱