هوش مصنوعی: این شعر از بیدل دهلوی، با زبانی نمادین و پر از تصاویر شاعرانه، به موضوعاتی مانند رنج، عجز، مرگ، و عبرت‌گیری از زندگی می‌پردازد. شاعر از دردهای درونی، ناتوانی انسان در برابر سرنوشت، و گذرایی زندگی سخن می‌گوید و با استفاده از استعاره‌های زیبا مانند 'شکافت گلخن' و 'طوق و گردن'، احساسات عمیق خود را بیان می‌کند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار است. همچنین، برخی تصاویر شاعرانه مانند مرگ و رنج ممکن است برای مخاطبان جوان سنگین باشد.

غزل ۶۶۶ - با کمال بی‌نقابی پرده‌دارم شیونست

با کمال بی‌نقابی پرده‌دارم شیونست
همچو درد از دل برون جوشیدنم پیراهنست ۱

سجده ریزی دانه را آرایش نشو ونماست
درطریق سرکشها خاک‌گشتن هم فنست ۲

عافیت‌گم‌کردهٔ تا چند خواهی تاختن
هوش اگرداری دماغ جستجویت رهزنست ۳

رهنورد عجز را سعی قدم درکار نیست
شمع را سیرگریبان نیز از خود رفتنست ۴

لاله‌زار دل سراسر موج عبرت می‌زند
هرگل داغی‌که می‌بینی شکافت‌گلخنست ۵

اختیاری نیست‌گردش از نظرها نگذرد
در تماشاگه عبرت چشم ما پرویزنست ۶

وحشتی می‌باید اسباب جنون آماده است
صد گریبان‌چاکی‌ات موقوف چین دامنست ۷

چشم برهم نه اگرآسوده خواهی زیستن
در هلاکتگاه امکان ربط مژگان جوشنست ۸

خوشه‌پردازی نمی‌ارزد به تشویش درو
زندگی نذر عزیزان‌،‌گر دماغ مردنست ۹

بیدل از بس در شکنج لاغری فرسوده‌ایم
ناله و داغ دل خون‌گشته طوق وگردنست ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۴۱۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۶۶۵ - صورت راحت نفور از مردمان عالمست
گوهر بعدی:غزل ۶۶۷ - در جهان عجز طاقت پیشگی‌گردن زنست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.