هوش مصنوعی:
این متن عرفانی و شاعرانه، بیانگر وابستگی کامل و عشق بیحد شاعر به معشوق (که میتواند خدا یا عشق زمینی باشد) است. شاعر خود را ذرهای در برابر عظمت عشق میداند و از جدایی از این عشق هراس دارد. او خود را همچون نای سربریده و برگی در باد توصیف میکند که تنها در آتش عشق میسوزد و زنده است. شاعر از معشوق میخواهد که او را بیابد و نشان دهد که در کجای این جهان قرار دارد.
رده سنی:
15+
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. نوجوانان زیر 15 سال ممکن است در درک کامل این مفاهیم دچار مشکل شوند.
غزل ۱۵۵۵ - جز جانب دل به دل نیاییم
جُز جانِبِ دلْ به دل نیاییم
یک لحظه بُرونِ دل نَپاییم ۱
ماننده نایِ سَربُریده
بَرگ شُدیم و بانَواییم ۲
هَمچون جِگَرِ کَبابِ عاشق
جُز آتشِ عشق را نَشاییم ۳
ما ذَرّه آفتاب عشقیم
ای عشق بَرآیْ تا بَرآییم ۴
ما را به میانِ ذَرّهها جویْ
ما خُردتَرینِ ذَرّههاییم ۵
وَرْ زان که بِجویی و نَیابی
بِدْهیم نشان که ما کجاییم ۶
در خانه چو آفتاب دَرتافت
گِردِ سَرِ روزَنِ سَراییم ۷
یک لحظه بُرونِ دل نَپاییم ۱
ماننده نایِ سَربُریده
بَرگ شُدیم و بانَواییم ۲
هَمچون جِگَرِ کَبابِ عاشق
جُز آتشِ عشق را نَشاییم ۳
ما ذَرّه آفتاب عشقیم
ای عشق بَرآیْ تا بَرآییم ۴
ما را به میانِ ذَرّهها جویْ
ما خُردتَرینِ ذَرّههاییم ۵
وَرْ زان که بِجویی و نَیابی
بِدْهیم نشان که ما کجاییم ۶
در خانه چو آفتاب دَرتافت
گِردِ سَرِ روزَنِ سَراییم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۶۳۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۵۵۴ - چون ذره به رقص اندرآییم
گوهر بعدی:غزل ۱۵۵۶ - ای برده نماز من ز هنگام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
