هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از ندامت و پشیمانی خود از شکستن توبه و تسلیم شدن در برابر وسوسهها سخن میگوید. او از این که نتوانسته در برابر وسوسهها مقاومت کند و بارها به گناه بازگشته است، اظهار ناراحتی میکند. همچنین، از این که از بندگی خدا خسته شده و به جای آن به دنبال لذتهای دنیوی رفته است، ابراز پشیمانی میکند.
رده سنی:
16+
این شعر مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی مانند توبه، وسوسه، و ندامت را مطرح میکند که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، استفاده از زبان و استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۱۵۵۷ - یا رب توبه چرا شکستم؟
یا رَب توبه چرا شِکَستم؟
وَزْ لُقمه دَهان چرا نَبَستم؟ ۱
گَر وَسوسه کرد گِردْ پیچم
در پیچِش او چرا نِشَستم؟ ۲
آخِر دیدم به عقلْ موضِع
صد بار و هزار بار رَستم ۳
از بندگی خدا مَلولَم
زیرا که به جانْ گِلوپَرَستم ۴
خود مَنْ جَعَل الْهُموم هَمًّا
از لَفْظِ رَسولْ خوانده اَسْتم ۵
چون بر دلِ من نشسته دودی
چون زود چو گَرد بَرنَجَستم؟ ۶
اینها که نِبِشتم از نَدامَت
آن وَقت نِبِشته بود دستم ۷
وَزْ لُقمه دَهان چرا نَبَستم؟ ۱
گَر وَسوسه کرد گِردْ پیچم
در پیچِش او چرا نِشَستم؟ ۲
آخِر دیدم به عقلْ موضِع
صد بار و هزار بار رَستم ۳
از بندگی خدا مَلولَم
زیرا که به جانْ گِلوپَرَستم ۴
خود مَنْ جَعَل الْهُموم هَمًّا
از لَفْظِ رَسولْ خوانده اَسْتم ۵
چون بر دلِ من نشسته دودی
چون زود چو گَرد بَرنَجَستم؟ ۶
اینها که نِبِشتم از نَدامَت
آن وَقت نِبِشته بود دستم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۵۰۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۵۵۶ - ای برده نماز من ز هنگام
گوهر بعدی:غزل ۱۵۵۸ - دانی کامروز از چه زردم؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
