هوش مصنوعی:
این متن بیانگر احساس شکست و ناامیدی است. شاعر از ناتوانی و سردرگمی خود سخن میگوید و خود را مانند سایهای بیهویت و بیاثر توصیف میکند. او از زندگیای پر از ناکامی و نرسیدن به خواستهها میگوید و خود را در وضعیتی مبهم و بیثبات میبیند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۱۵۶۹ - ناآمده سیل تر شدستیم
ناآمده سیلْ تَر شُدَسْتیم
نارفته به دام پایْ بَستیم ۱
شطرنج ندیدهایم و ماتیم
یک جُرعه نخوردهایم و مَستیم ۲
هَمچون شِکَنِ دو زُلفِ خوبان
نادیده مَصاف ما شِکَستیم ۳
ما سایه آن بُتیم گویی
کَزْ اصلِ وجودْ بُت پَرَستیم ۴
سایه بِنَمایَد و نباشد
ما نیز چو سایه نیست هستیم ۵
نارفته به دام پایْ بَستیم ۱
شطرنج ندیدهایم و ماتیم
یک جُرعه نخوردهایم و مَستیم ۲
هَمچون شِکَنِ دو زُلفِ خوبان
نادیده مَصاف ما شِکَستیم ۳
ما سایه آن بُتیم گویی
کَزْ اصلِ وجودْ بُت پَرَستیم ۴
سایه بِنَمایَد و نباشد
ما نیز چو سایه نیست هستیم ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۵۳۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۵۶۸ - ای جان لطیف و ای جهانم
گوهر بعدی:غزل ۱۵۷۰ - آن عشرت نو که برگرفتیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
