هوش مصنوعی: این متن بیانگر هویت و ویژگی‌های شاعرانه و عرفانی است که در آن شاعر خود و همراهانش را به عناصر طبیعی و نمادین مانند گل، آب، ابر، ماه، لوح، قلم، تیر و طره تشبیه می‌کند. این اشعار نشان‌دهنده‌ی عظمت، زیبایی و قدرت معنوی است که فراتر از ظواهر مادی قرار دارد.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با نمادهای ادبی و عرفانی دارد. بنابراین، برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است.

غزل ۱۵۷۵ - ما شاخ گلیم نی گیاهیم

ما شاخِ گُلیم نی گیاهیم
ما شیوه تَرّ و تازه خواهیم ۱

اِشْکوفه باغِ آسْمانیم
نُقل و میِ مَجْلِسِ اِلهیم ۲

ما جویْ نِه‌‌‌‌ایم بلکه آبیم
ما ابر نِه‌‌‌‌ایم بلک ماهیم ۳

لوح و قَلَمیم نی حُروفیم
تیغ و عَلَمیم نی سپاهیم ۴

هم خَسته غَمْزه چو تیریم
هم بَسته طُرّه سیاهیم ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۴۷۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۵۷۴ - نی سیم و نه زر نه مال خواهیم
گوهر بعدی:غزل ۱۵۷۶ - ما زنده به نور کبریاییم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.