هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، با ترکیبی از مضامین عرفانی، عاشقانه و فلسفی، به بیان احساسات شاعر درباره عشق، رنج‌های زندگی، ناامیدی و امید می‌پردازد. شاعر از قفس وجود، فرصت‌های از دست رفته، و ناکامی‌های عاشقانه سخن می‌گوید و در عین حال، به مفاهیمی مانند تقدیر، حیرت در برابر جهان، و گذر عمر اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند ناامیدی و رنج‌های عاشقانه نیاز به بلوغ فکری برای درک مناسب دارند.

غزل ۹۱۰ - تنگی آورده خانهٔ صیاد

تنگی آورده خانهٔ صیاد
یک دو چاک قفس‌کنید زیاد ۱

سیرآن جلوه مفت فرصت ماست
نوبهاریم چشم بد مرساد ۲

عشق چون شمع در تلاش سجود
سر ما را به پای ما سر داد ۳

نفس آنست آنکه‌تا رسید به لب
گرد ما چون سحر قیامت زاد ۴

دل تنگ آخر از جهان بردبم
عقده ای داشتیم و کس نگشاد ۵

بیستون در غبار سرمه‌کم ست
ناله هم رفت در پی فرهاد ۶

چیست شغل جهان حیرانی
خاک خوردن به قدر استعداد ۷

ازکف وارثان نرفت برون
زر قارون‌، عمارت شداد ۸

خفته‌ای زیر سقف بی‌دیوار
عیش این خانه‌ات مبارک باد ۹

یار عمری‌ست‌نام ما نگرفت
این فراموشی ازکه دارد یاد ۱۰

نامه دل بود درکف امید
برکه خواندم که باز نفرستاد ۱۱

تا چراغم رسد به خاموشی
همه شب سرمه می‌کنم ایجاد ۱۲

گردم این نه قفس نمی‌یابد
گر به زیر‌پرم‌کنند آزاد ۱۳

چون سپندم در آتشی‌که مپرس
سرمه گردم اگرکنم فریاد ۱۴

محمل‌شمع‌می‌کشم‌بیدل
خدمت پا به‌گردنم افتاد ۱۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۵
کانال گوهرین در ایتا
۴۱۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۹۰۹ - شد لب شیرین ادایش با من از ابرام تلخ
گوهر بعدی:غزل ۹۱۱ - ز درد یآس ندانم‌کجاکنم فریاد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.