هوش مصنوعی:
این شعر از بیدل دهلوی بیانگر احساسات عمیق شاعر درباره ناکامیها، عشق، و جستجوی معنوی است. او از بینفسی، شرم، و نرسیدن به مقصود سخن میگوید و با تصاویری مانند «تمثال در آیینه» و «خاروخس» احساسات خود را به تصویر میکشد. در نهایت، شاعر به ناتوانی خود در رسیدن به آرزوها و تسلیم شدن در برابر تقدیر اشاره میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی این شعر برای درک و ارتباط برقرار کردن، به بلوغ فکری و تجربهی زندگی بیشتری نیاز دارد. نوجوانان بالای 16 سال بهتر میتوانند با مضامین پیچیدهی آن مانند ناکامیهای عاطفی و جستجوی معنوی ارتباط برقرار کنند.
غزل ۱۰۶۷ - ما را به در دل ادب هیچکسی برد
ما را به در دل ادب هیچکسی برد
تمثال در آیینه، ره از بینفسی برد ۱
زین دشت هوس منت سیلی نکشیدیم
خاروخس ما را عرق شرم خسی برد ۲
بیگانهٔ عشقیم ز شغل هوسی چند
آب رخ عنقایی ما را مگسی برد ۳
فریادکه محملکش یک ناله نگشتیم
دل خون شد ودر خاک غبار جرسی برد ۴
دور همه چون سبحه یکیکرد تسلسل
زین قافلهها پیش وپسی ، پیش وپسی برد ۵
آخر پی تحقیق به جایی نرساندم
بیرونم از این دشت اقامت هوسی برد ۶
دل نیز نشد چون نفسم دام تسلی
جمعیت بالم الم بیقفسی برد ۷
بیدل ثمر باغکمالم چه توانکرد
پیش از همه در خاک مرا پیش رسیبرد ۸
تمثال در آیینه، ره از بینفسی برد ۱
زین دشت هوس منت سیلی نکشیدیم
خاروخس ما را عرق شرم خسی برد ۲
بیگانهٔ عشقیم ز شغل هوسی چند
آب رخ عنقایی ما را مگسی برد ۳
فریادکه محملکش یک ناله نگشتیم
دل خون شد ودر خاک غبار جرسی برد ۴
دور همه چون سبحه یکیکرد تسلسل
زین قافلهها پیش وپسی ، پیش وپسی برد ۵
آخر پی تحقیق به جایی نرساندم
بیرونم از این دشت اقامت هوسی برد ۶
دل نیز نشد چون نفسم دام تسلی
جمعیت بالم الم بیقفسی برد ۷
بیدل ثمر باغکمالم چه توانکرد
پیش از همه در خاک مرا پیش رسیبرد ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
۴۳۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۰۶۶ - پیریام آخر می و پیمانه برد
گوهر بعدی:غزل ۱۰۶۸ - مکتوب من به هرکه برد باد میبرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
