هوش مصنوعی: این شعر از بیدل دهلوی، با استفاده از تصاویر شعری مانند سوختن، آینه، شمع و ... به بیان مفاهیمی مانند عشق، رنج، ناپایداری دنیا و جستجوی معنا می‌پردازد. شاعر از نادیده گرفته شدن تلاش‌ها، ناپایداری زندگی و سوختن در عشق و رنج سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات و استعارات نیاز به دانش ادبی و تجربه زندگی بیشتری دارند.

غزل ۱۱۳۳ - آنکه ما را به جفا سوخته یا می‌سوزد

آنکه ما را به جفا سوخته یا می‌سوزد
نتوان ‌گفت چرا سوخته یا می‌سوزد ۱

پیش چشمش نکنی حاصل هستی خرمن
که به یک برق ادا سوخته یا می‌سوزد ۲

تاکی ای آینه زحمت‌کش صیقل باشی
خانه‌ات برق صفا سوخته یا می‌سوزد ۳

تپشی چند که در بال و پر شعلهٔ ماست
ذوق پرواز رسا سوخته یا می‌سوزد ۴

کس نفهمید که چون شمع در این محفل وهم
عالمی‌ سر به هوا سوخته یا می‌سوزد ۵

نور انصاف ‌گر این است‌ که شاهان دارند
سایه در بال هما سوخته یا می‌سوزد ۶

وهم اسباب مپیماکه دماغ مجنون
در سویدا همه را سوخته یا می‌سوزد ۷

من و آهی ‌که اگر سرکشد از جیب ادب
از سمک تا به سما سوخته یا می‌سوزد ۸

مشت آبی که درین دیر توان یافت کجاست
هرچه دیدیم چو ما سوخته یا می‌سوزد ۹

تاکی از لاف ‌کند گرم دماغ املت
نفسی چند که واسوخته یا می‌سوزد ۱۰

شش جهت شور سپندی ا‌ست ندانم بیدل
دل آواره‌ کجا سوخته یا می‌سوزد ۱۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
کانال گوهرین در ایتا
۴۱۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۱۳۲ - جام غرور کدام رنگ توان زد
گوهر بعدی:غزل ۱۱۳۴ - دل مپرسید چرا سوخته یا می‌سوزد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.