هوش مصنوعی: این متن شعری است که به مفاهیمی مانند پوشاندن عیوب، پرهیز از بخل، تلاش برای رسیدن به کمال، و ارزش‌های اخلاقی مانند حیا و ترحم می‌پردازد. همچنین، از عناصر طبیعت و استعاره‌های زیبا برای انتقال پیام‌های اخلاقی و عرفانی استفاده شده است.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

غزل ۱۲۶۶ - کسی ‌که نیک و بد هوشیار و مست بپوشد

کسی ‌که نیک و بد هوشیار و مست بپوشد
خدا عیوب وی از چشم هر که هست بپوشد ۱

به دستگاه نشاید وبال بخل کشیدن
حذر کنید از آن آستین ‌که دست بپوشد ۲

بهار رنگ تماشاست الوداع تعلّق
غبار نیست ‌که چشمت دمی ‌که جست بپوشد ۳

تلاش موج جنون است نارسیده به ‌گوهر
عیوب آبله‌پایان همین نشست بپوشد ۴

کمال پر نگشاید به کارگاه دنائت
هوا بلندی خود در زمین پست بپوشد ۵

ترحمی‌ است به نخجیر اگر کمان‌کش ما را
سزد که چشم به وقت‌ گشاد شست بپوشد ۶

حیا به ضبط نگه مانع خیال نگردد
گمان مبر ره شوق ‌آنکه چشم بست بپوشد ۷

ز وهم جاه چه موهاست در دماغ تعیّن
غرور چینی این انجمن شکست بپوشد ۸

گل بهشت شود غنچه بهر بوس دهانت
لب تو زاهد اگر عیب می‌پرست بپوشد ۹

به طعن بیدل دیوانه سربرهنه نیایی
مباد کفش ز پا برکند به دست بپوشد ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۳۷۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۲۶۵ - زین ساز بم و زیر توقع چه خروشد
گوهر بعدی:غزل ۱۲۶۷ - رضاعت از برم چندانکه گردم پیر می‌جوشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.