هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به مفاهیمی مانند پوشاندن عیوب، پرهیز از بخل، تلاش برای رسیدن به کمال، و ارزشهای اخلاقی مانند حیا و ترحم میپردازد. همچنین، از عناصر طبیعت و استعارههای زیبا برای انتقال پیامهای اخلاقی و عرفانی استفاده شده است.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۱۲۶۶ - کسی که نیک و بد هوشیار و مست بپوشد
کسی که نیک و بد هوشیار و مست بپوشد
خدا عیوب وی از چشم هر که هست بپوشد ۱
به دستگاه نشاید وبال بخل کشیدن
حذر کنید از آن آستین که دست بپوشد ۲
بهار رنگ تماشاست الوداع تعلّق
غبار نیست که چشمت دمی که جست بپوشد ۳
تلاش موج جنون است نارسیده به گوهر
عیوب آبلهپایان همین نشست بپوشد ۴
کمال پر نگشاید به کارگاه دنائت
هوا بلندی خود در زمین پست بپوشد ۵
ترحمی است به نخجیر اگر کمانکش ما را
سزد که چشم به وقت گشاد شست بپوشد ۶
حیا به ضبط نگه مانع خیال نگردد
گمان مبر ره شوق آنکه چشم بست بپوشد ۷
ز وهم جاه چه موهاست در دماغ تعیّن
غرور چینی این انجمن شکست بپوشد ۸
گل بهشت شود غنچه بهر بوس دهانت
لب تو زاهد اگر عیب میپرست بپوشد ۹
به طعن بیدل دیوانه سربرهنه نیایی
مباد کفش ز پا برکند به دست بپوشد ۱۰
خدا عیوب وی از چشم هر که هست بپوشد ۱
به دستگاه نشاید وبال بخل کشیدن
حذر کنید از آن آستین که دست بپوشد ۲
بهار رنگ تماشاست الوداع تعلّق
غبار نیست که چشمت دمی که جست بپوشد ۳
تلاش موج جنون است نارسیده به گوهر
عیوب آبلهپایان همین نشست بپوشد ۴
کمال پر نگشاید به کارگاه دنائت
هوا بلندی خود در زمین پست بپوشد ۵
ترحمی است به نخجیر اگر کمانکش ما را
سزد که چشم به وقت گشاد شست بپوشد ۶
حیا به ضبط نگه مانع خیال نگردد
گمان مبر ره شوق آنکه چشم بست بپوشد ۷
ز وهم جاه چه موهاست در دماغ تعیّن
غرور چینی این انجمن شکست بپوشد ۸
گل بهشت شود غنچه بهر بوس دهانت
لب تو زاهد اگر عیب میپرست بپوشد ۹
به طعن بیدل دیوانه سربرهنه نیایی
مباد کفش ز پا برکند به دست بپوشد ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
۳۷۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۲۶۵ - زین ساز بم و زیر توقع چه خروشد
گوهر بعدی:غزل ۱۲۶۷ - رضاعت از برم چندانکه گردم پیر میجوشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.