هوش مصنوعی:
متن بالا بیانگر مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که به موضوعاتی مانند عشق، آزادی، حیا، قدردانی، و ناامیدی از تلاشهای بیهوده میپردازد. شاعر از زبان نمادین و استعاری برای انتقال مفاهیم استفاده کرده و به چالشهای درونی انسان و رابطهاش با جهان اشاره میکند.
رده سنی:
18+
متن دارای مفاهیم عمیق و انتزاعی است که درک آنها نیاز به تجربه و بلوغ فکری دارد. همچنین، استفاده از زبان نمادین و استعاری ممکن است برای خوانندگان جوان دشوار باشد.
غزل ۱۳۳۸ - اهل معنی گر به گفتوگو نفس فرسودهاند
اهل معنی گر به گفتوگو نفس فرسودهاند
هم به قدر جنبش لب دستبر هم سودهاند ۱
آبرو میخواهی از اظهار حاجت شرم دار
این ترنم را ز قانون حیا نسرودهاند ۲
بگذر از دعویکه در خلوتگه عشق غیور
محرمان خانه، بیرون در نگشودهاند ۳
نقش ما آزادگان بیشبههٔ تحقیق نیست
خامهٔ تصویر ما کمتر به رنگ آلودهاند ۴
قدردانیهای راحت نیست در بنیاد خلق
چون نفس یکسر هلاک کوشش بیهودهاند ۵
بیخبر مگذر ز ماکاین سبزههای پیسپر
یکقلم در سایهٔ مژگان ناز آسودهاند ۶
هیچکس از نور عالمتاب دل آگاه نیست
خانهٔ خورشید ما را پر بهگل اندوده اند ۷
راه دیگر وانشد برکوشش پرواز ما
بیپر و بالان همین چاک قفس پیمودهاند ۸
مشت خاکیم از فضولی شرم باید داشتن
جز ادب کاری که باب ماست کم فرموده اند ۹
زیر سنگ است از من و ما دامن آزادیام
آه ازبن رنگی که بر بوی گلم افزودهاند ۱۰
بیدل اینعیش و غم و عجزو غرور و مهر وکین
در ازل زینسان که موجودند با هم بودهاند ۱۱
هم به قدر جنبش لب دستبر هم سودهاند ۱
آبرو میخواهی از اظهار حاجت شرم دار
این ترنم را ز قانون حیا نسرودهاند ۲
بگذر از دعویکه در خلوتگه عشق غیور
محرمان خانه، بیرون در نگشودهاند ۳
نقش ما آزادگان بیشبههٔ تحقیق نیست
خامهٔ تصویر ما کمتر به رنگ آلودهاند ۴
قدردانیهای راحت نیست در بنیاد خلق
چون نفس یکسر هلاک کوشش بیهودهاند ۵
بیخبر مگذر ز ماکاین سبزههای پیسپر
یکقلم در سایهٔ مژگان ناز آسودهاند ۶
هیچکس از نور عالمتاب دل آگاه نیست
خانهٔ خورشید ما را پر بهگل اندوده اند ۷
راه دیگر وانشد برکوشش پرواز ما
بیپر و بالان همین چاک قفس پیمودهاند ۸
مشت خاکیم از فضولی شرم باید داشتن
جز ادب کاری که باب ماست کم فرموده اند ۹
زیر سنگ است از من و ما دامن آزادیام
آه ازبن رنگی که بر بوی گلم افزودهاند ۱۰
بیدل اینعیش و غم و عجزو غرور و مهر وکین
در ازل زینسان که موجودند با هم بودهاند ۱۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
۳۷۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۳۳۷ - بر من فسون عجز در ایجاد خواندهاند
گوهر بعدی:غزل ۱۳۳۹ - آنها که رنگ خودسری شمع دیدهاند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
