هوش مصنوعی: این شعر به موضوعاتی مانند آزادی، عشق، زندگی، و هشدار درباره‌ی وابستگی‌های بی‌فایده می‌پردازد. شاعر از بهار و طبیعت به عنوان نمادهایی برای بیان مفاهیم عمیق‌تر استفاده می‌کند و مخاطب را به رهایی از تعلقات پوچ و توجه به ارزش‌های واقعی دعوت می‌کند.
رده سنی: 15+ مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به مسائل اخلاقی و اجتماعی نیاز به تجربه و درک بیشتری دارد که معمولاً در نوجوانی و بزرگسالی شکل می‌گیرد.

غزل ۱۳۵۳ - ای بهار پرفشان دل برگل و سنبل مبند

ای بهار پرفشان دل برگل و سنبل مبند
آشیان جز در فضای نالهٔ بلبل مبند ۱

شوق آزادی تعلق اختراع وهم تست
از خیال پوچ چون قمری به‌گردن غل مبند ۲

مجمع دلها تغافلخانهٔ ابرو بس است
غافل از شور قیامت بر قفا کاکل مبند ۳

بزم‌خاموشی‌ست از پاس‌نفس غافل مباش
بر پر پروانه تشویش چراغ گل مبند ۴

دورگردونت صلاها سزندکای بیخبر
تا نفس داری ز گردش پای جام مل مبند ۵

سرگذشت‌عبرت‌مجنون‌هنوز افسانه‌نیست
محشر آسوده‌ست بر زنجیر ما غلغل مبند ۶

زندگی تاکی کشد رنج تک و تاز هوس
پشت‌ خر ریش ‌است ای ‌گاو از تکلف جل ‌مبند ۷

از شکست موج آزاد است استغنای بحر
تهمت نقصان اجزا بر کمال ‌کل مبند ۸

نیست بی‌آرایش عشاق استعداد شوق
موی سرکافیست بر دستار مجنون‌ گل مبند ۹

تا دم حاجت مبادا بگذری از آبرو
اندکی آگاه باش از چشم بستن پل مبند ۱۰

پیری و لاف جوانی بیدل آخر شرم دار
شیشه چون‌ شد سرنگون‌ جز بر عرق‌ قلقل‌ مبند ۱۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
کانال گوهرین در ایتا
۴۳۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۳۵۲ - ای ساز قدس دل به جهان نوا مبند
گوهر بعدی:غزل ۱۳۵۴ - مدعا دل بود اگر نیرنگ امکان ریختند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.