هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و پر از استعارههای زیباست که به توصیف جمال و کمال یک وجود مقدس میپردازد. شاعر با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند بهار، آسمان، گلستان و آیات قرآن، به بیان عظمت و تأثیر این وجود میپردازد. متن پر از مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که با زبانی ادبی و پیچیده بیان شدهاند.
رده سنی:
18+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است و درک آن نیاز به دانش ادبی و عرفانی دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و زبان ادبی ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۱۳۵۷ - آنکه از بوی بهارش رنگ امکان ریختند
آنکه از بوی بهارش رنگ امکان ریختند
گرد راهش جوش زد آثار اعیان ریختند ۱
شاهد بزم خیالش تا درد طرف نقاب
آرزوها شش جهت یکچشم حیران ریختند ۲
تا دم کیفیت مجنون او آمد به یاد
سینهچاکان ازل صبح از گریبان ریختند ۳
آسمان زان چشم شهلا چشمکی اندیشه کرد
از کواکب در کنارش نرگسستان ریختند ۴
حیرتی زد جوش از آن نقش قدم در طبع خاک
تا نظر واکرد بر فرقش گلستان ریختند ۵
از هوای سایهٔ دست کرم دربار او
ابرها در جلوه آوردند و باران ریختند ۶
طرفی از دامانش افشاندند هستی زد نفس
وز خرامش یاد کردند آب حیوان ریختند ۷
از حضور معنیاش بیپرده شد اسرار ذات
وز ظهور جسم او آیینهٔ جان ریختند ۸
نام او بردند اسمای قدم آمد به عرض
از لب او دم زدند آیات قرآن ریختند ۹
از جمالش صورت علم ازل بستند نقش
وز کمالش معنی تحقیق انسان ریختند ۱۰
غیر ذاتش نیست بیدل در خیالآباد صنع
هرچه این بستند نقش و هر قدر آن ریختند ۱۱
گرد راهش جوش زد آثار اعیان ریختند ۱
شاهد بزم خیالش تا درد طرف نقاب
آرزوها شش جهت یکچشم حیران ریختند ۲
تا دم کیفیت مجنون او آمد به یاد
سینهچاکان ازل صبح از گریبان ریختند ۳
آسمان زان چشم شهلا چشمکی اندیشه کرد
از کواکب در کنارش نرگسستان ریختند ۴
حیرتی زد جوش از آن نقش قدم در طبع خاک
تا نظر واکرد بر فرقش گلستان ریختند ۵
از هوای سایهٔ دست کرم دربار او
ابرها در جلوه آوردند و باران ریختند ۶
طرفی از دامانش افشاندند هستی زد نفس
وز خرامش یاد کردند آب حیوان ریختند ۷
از حضور معنیاش بیپرده شد اسرار ذات
وز ظهور جسم او آیینهٔ جان ریختند ۸
نام او بردند اسمای قدم آمد به عرض
از لب او دم زدند آیات قرآن ریختند ۹
از جمالش صورت علم ازل بستند نقش
وز کمالش معنی تحقیق انسان ریختند ۱۰
غیر ذاتش نیست بیدل در خیالآباد صنع
هرچه این بستند نقش و هر قدر آن ریختند ۱۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
۴۴۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۳۵۶ - کار دنیا بس که مهمل گشت عقبا ریختند
گوهر بعدی:غزل ۱۳۵۸ - رنگ اطوار ادبسنجان به قانون ریختند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.