هوش مصنوعی: این متن به زیبایی‌های هستی، رازهای وجود و رابطه‌ی انسان با عالم هستی می‌پردازد. از تحرک دل به عنوان محرک هستی سخن می‌گوید، از ذرات تا خورشید را در حال فنا توصیف می‌کند و بر نقش بی‌خودی و رهایی از مشکلات تأکید دارد. همچنین، به موضوعات عرفانی مانند حیرت، تحقیق و حق‌ستیزی اشاره می‌کند و در نهایت، امید و یأس را در تقابل با یکدیگر قرار می‌دهد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

غزل ۱۳۶۴ - محفل هستی به تحریک دلی آراستند

محفل هستی به تحریک دلی آراستند
دانه‌ای در شوخی آمد حاصلی آراستند ۱

ذره تا خورشید بال‌افشان‌انداز فناست
عرصهٔ امکان ز رقص بسملی آراستند ۲

عقدهٔ‌ کار دو عالم دستگاه هوش بود
بیخودان آسانی از هر مشکلی آراستند ۳

دل غبار آورد و چشمی‌ گشت با نم آشنا
غافلان هنگامهٔ آب وگلی آراستند ۴

کعبه و بتخانه نقش مرکز تحقیق نیست
هرکجاگم‌گشت ره سرمنزلی آراستند ۵

قلزم دل را کناری در نظر پیدا نبود
گرد حیرت جلوه‌گرشد ساحلی آراستند ۶

ساده بود آیینهٔ امکان ز تمثال دویی
مشق حق‌ کردند و فرد باطلی آراستند ۷

بی‌نیازبها به توفان عرق داد احتیاج
کز نم خجلت جبین سایلی آراستند ۸

چون جرس از بسکه پیش‌آهنگ ساز وحشتیم
گرد ما برخاست هرجا محملی آراستند ۹

دست هر امید محکم داشت دامان دلی
یاس تا بیکس نباشد بیدلی آراستند ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۳۹۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۳۶۳ - زد نفس فال تن‌آسانی دلی آراستند
گوهر بعدی:غزل ۱۳۶۵ - آرزو سوخت نفس آینهٔ دل بستند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.