هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از عشق و جمال معشوق سخن می‌گوید و احساسات خود را نسبت به او بیان می‌کند. او از رسیدن پیام‌های عاشقانه و تأثیرات روحی و روانی آن بر خود می‌گوید و در نهایت، از لذت و حال خوشی که از این عشق به او می‌رسد، سخن می‌راند.
رده سنی: 16+ این شعر حاوی مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و مفاهیم پیچیده‌تر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد.

غزل ۱۶۳۵ - دم به دم از ره دل پیک خیالش رسدم

دَم به دَم از رَهِ دلْ پیکِ خیالَش رَسَدم
تابشی نو به نو از حُسن و جَمالَش رَسَدم ۱

یارَب این بویِ طَرَب از طَرَفِ فردوس است
یا نَسیمی­ست که از روزِ وصالَش رَسَدم؟ ۲

این زِ عشق است که مَغزم زِ طَرَب خیره شده‌­ست
یا که جامی­ست که از خَمْرِ حَلالَش رَسَدم؟ ۳

یا چو بازی­‌ست که از عشقْ هَمی‌پَرّانَد؟
یا کبوتربَچِگان از پَر و بالَش رَسَدم؟ ۴

سَرکَشان از طَرَفِ غَیبِ به من می­آیند
وین مَدَدها همه از لَذَّتِ حالَش رَسَدم ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۴۹۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۶۳۴ - عقل گوید که من او را به زبان بفریبم
گوهر بعدی:غزل ۱۶۳۶ - از بت باخبر من خبری می­‌رسدم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.