هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از عشق و اشتیاق به معشوق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که هر لحظه هوس و شوق جدیدی او را به سمت معشوق می‌کشاند. او از بوی گل و شمع طور یاد می‌کند که نشانه‌ای از عشق است و هر محرمی که با او سخن می‌گوید، او را به جستجوی معشوق وامیدارد. شاعر همچنین اشاره می‌کند که نباید از دیگران انتظار نواهای عاشقانه داشت، چرا که هر کسی مانند بلبل نیست.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و شاعرانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و احساسی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای ادبی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

غزل ۱۵ - هر دم زند هوس به چراغ دگر مرا

هر دم زند هوس به چراغ دگر مرا
رسوا کند ز شکوه ی داغ دگر مرا ۱

گو بوی گل بسوز دماغم که داده اند
از بهر بوی دوست دماغ دگر مرا ۲

مشتاق شمع طورم و هر دم هجوم شوق
آلوده می کند به چراغ دگر مرا ۳

هر محرمی که می کنم از وی سراغ دوست
محتاج می کند به سراغ دگر مرا ۴

عرفی نوا مجو که حریفان بلبل اند
هر دم مکش به نغمه ی زاغ دگر مرا ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۵۰۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۴ - به زهر تشنه لبم با شکر چه کار مرا
گوهر بعدی:غزل ۱۶ - چراغ عشق به گلخن شود دلیل مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.