غزل ۴۱ - مراد و خضر عنان گیر باید از چپ و راست

مراد و خضر عنان گیر باید از چپ و راست
که کج روی نکنم ور نه عزم راه خطاست ۱

عجب که باورم آید از راه اندیشی
که آفتاب قیامت ز سایه ی طوبی است ۲

به ملک صدق گنه را به عفو دشمنی است
جزاء جرم در این خطه جزو کاه رباست ۳

به میوه ای که رسد دست امیدوارم کن
که دست کوته و شاخ بلند دام بلاست ۴

ز بس که نور جمالش ز پرده می جوشد
نیافتم که نقابش حریر و باد صباست ۵

از آن من گردیدند طایران حرم
که هر آن نوا که شنیدم شناختم که کجاست ۶

جوی در وجود خود از مردمی نیابم هیچ
عرق ز ناصیه بیرون جهد که شرم کجاست ۷

به آدمی ی فرومایه دل مبند عرفی
که این متاع زبون بازمانده ی یغماست ۸