غزل ۴۰ - غزلی گفته ام آن باعث گفتار کجاست

غزلی گفته ام آن باعث گفتار کجاست
نوگلی چیده ام آن گوشه ی دستار کجاست ۱

یک سبو می به در صومعه آرم که دگر
می فروشان بستانند که بازار کجاست ۲

خرمن آن ده دنیا به جوی گو بفروش
آن که داند که سر کوچه ی خمار کجاست ۳

گام اول به سرت بر نهم اندر طلبش
گر بدانم که گشاینده ی اسرار کجاست ۴

عرفی از پرده برون شو که جهان گلزار ست
این تماشا به سراپرده ی پندار کجاست ۵