هوش مصنوعی: این متن به مفاهیمی مانند امید، رندی، و بلندپروازی اشاره دارد. شاعر از رحمت جاودان، بخت طلب، و طالع امید سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که آوازهٔ رندی هرگز پست نخواهد شد. همچنین، او به مقایسهٔ خود با دیگران می‌پردازد و بیان می‌کند که حتی اگر دیگران او را درک نکنند، نغمهٔ او همچنان بلند است. در پایان، شاعر اشاره می‌کند که عرفی از جلوهٔ معشوق بی‌خبر است و ذره‌ها باید بدانند که خورشید بلند است.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند رندی و ناهید ممکن است نیاز به دانش ادبی یا فرهنگی بیشتری داشته باشند.

غزل ۴۹ - تا کوکبه ی رحمت جاوید بلند است

تا کوکبه ی رحمت جاوید بلند است
بخت طلب و طالع امید بلند است ۱

آوازه ی رندی به جهان پست نگردد
تا زمزمه ی جام ز جمشید بلند است ۲

ما گلخنی یان بس که ز بد نامی راحت
از سایه نشینان گل بید بلند است ۳

چون شیونی یان همدمی ما نگرفتند
از محفل ما نغمه ی ناهید بلند است ۴

عرفی خبر از جلوه ی معشوق ندارد
با ذره بگویند که خورشید بلند است ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۴۶۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۴۸ - لب فروبستن ناصح گرهی بر باد است
گوهر بعدی:غزل ۵۰ - ناله ام پرورش آموز نهال اثر است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.