غزل ۶۰ - برو مسیح که فکر فراغ من غلط است

برو مسیح که فکر فراغ من غلط است
غلط مکن که علاج دماغ من غلط است ۱

نشان پای من آوارگی بجست، نیافت
به دشت گم شدگی ها سراغ من غلط است ۲

ز استخوان همای باغ دوست معمور است
ترانه ی گله آلود زاغ من غلط است ۳

نه عندلیب چمن زارم، از بهشت مگو
ز گلخن آمده ام ، کشت باغ من غلط است ۴

کنون که لذت الماس از نمک رو تافت
کرشمه سنجی مرهم به داغ من غلط است ۵

حلاوتی که توان یافتن به خون جگر
شکستن هوسش در دماغ من غلط است ۶

متاز بر اثر نور وغظ من، عرفی
که پیروی به فروغ چراغ من غلط است ۷