غزل ۱۵۵ - نازنده جهان از تو به آلایش آفت

نازنده جهان از تو به آلایش آفت
ای آفت آسایش و آسایش آفت ۱

تا دیده فلک شیوه ی آفت گری تو
یک لحظه نپایید ز فرمایش آفت ۲

باید همه آفت شد اگر امت عشقی
راضی نشود عشق یه آلایش آفت ۳

چندان که دلم آفت عشقت طلبد، نیست
در حوصله ی عشق تو گنجایش آفت ۴

آراسته از آفت نازت دل عرفی
ای ناز دل آرای تو آرایش آفت ۵