رباعی ۵۳ - صد شکر که یادت همه از یادم برد

صد شکر که یادت همه از یادم برد
وین هستی موهوم ز بنیادم برد ۱

گفتم که دمی گریه کنم آهم سوخت
رفتم که دمی آه کشم بادم برد ۲