هوش مصنوعی:
شاعر در این متن بیان میکند که پس از آرام شدن سیل خروشان، در جمع اهل حال سکوت کرده و تجربیات عرفانی خود را بیان میکند. او به شنیدن چیزهایی اشاره میکند که با چشم دیده نمیشوند و دیدن چیزهایی که با گوش شنیده نمیشوند، که نشاندهنده درک فراحسی و عرفانی است.
رده سنی:
16+
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربه دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم باشد.
رباعی ۵۸ - چون سیل که آخر بنشیند ز خروش
چون سیل که آخر بنشیند ز خروش
در مجلس اهل حال گشتیم خموش ۱
گفتم بگوش آنچه نبینند به چشم
دیدیم بچشم آنچه نبینند به گوش ۲
در مجلس اهل حال گشتیم خموش ۱
گفتم بگوش آنچه نبینند به چشم
دیدیم بچشم آنچه نبینند به گوش ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۶۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۵۷ - فریاد که سبحه در کفم شد زنار
گوهر بعدی:رباعی ۵۹ - گشتیم همه روی زمین را بچراغ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
