هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از ناملایمات و مکرهای روزگار شکایت میکند و خود را همچون ابری پر از خون میداند که بر چرخ زمان میبارد. او از عشق و رنجهای آن سخن میگوید و خود را همچون خلیل یزدان (ابراهیم) میداند که در آتش عشق نشسته و تا ابد از آن برنمیخیزد.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار است. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیده مانند 'ابر همچو خون' و 'آتش عشق' نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد.
غزل ۱۶۹۶ - ای چرخ عیب جویم وی سقف پرستیزم
ای چَرخِ عیب جویَم وِیْ سَقْفِ پُرسِتیزم
تا کِی به گوشه گوشه از مَکْرِ تو گُریزم؟ ۱
ای چَرخْ هَمچو زَنگی خونْ خوارهٔ خَلایِق
من ابرِ هَمچو خونَم بر تو چرا بِریزم ۲
ای دل بِسوز خوش خوش مَگْریز ازین دو آتش
کین است بر تو واجِب کایی به نارِ تیزم ۳
مَقصودْ نور آمد عالَمْ تَنور آمد
وین عشقْ هَمچو آتش وین خَلْقْ هَمچو هیزم ۴
هَمچون خَلیلِ یَزدان پروانه وار شادان
در آتشَش نِشَستم تا حَشْر بَرنخیزم ۵
تا کِی به گوشه گوشه از مَکْرِ تو گُریزم؟ ۱
ای چَرخْ هَمچو زَنگی خونْ خوارهٔ خَلایِق
من ابرِ هَمچو خونَم بر تو چرا بِریزم ۲
ای دل بِسوز خوش خوش مَگْریز ازین دو آتش
کین است بر تو واجِب کایی به نارِ تیزم ۳
مَقصودْ نور آمد عالَمْ تَنور آمد
وین عشقْ هَمچو آتش وین خَلْقْ هَمچو هیزم ۴
هَمچون خَلیلِ یَزدان پروانه وار شادان
در آتشَش نِشَستم تا حَشْر بَرنخیزم ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۴۴۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۶۹۵ - پیش چنین جمال جان بخش چون نمیرم؟
گوهر بعدی:غزل ۱۶۹۷ - آری ستیزه میکن تا من همیستیزم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
