غزل ۱۶۹ - حرم پویان دری را می پرستند

حرم پویان دری را می پرستند
فقیهان دفتری را می پرستند ۱

گروهی زشت خویند اهل دانش
که زیب و زیوری را می پرستند ۲

از آن دعوی به شیخ و برهمن ماند
که هر یک داوری را می پرستند ۳

برافکن پرده تا معلوم گردد
که یاران دیگری را می پرستند ۴

عجب داریم ما از اهل عصیان
که دامان تری را می پرستند ۵

به هر عزت که عشاق مجازی
ز ما خود خوشتری را می پرستند ۶

ز اهل درد شو عرفی که این جمع
گرامی گوهری را می پرستند ۷