هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که از مفاهیمی مانند توبه، عشق، و زیبایی طبیعت استفاده میکند. شاعر از تشبیهات و استعارههای زیبا مانند سرو قامت، باغبان، و جام جم برای بیان احساسات خود بهره میبرد. همچنین، اشارهای به داستان لیلی و مجنون دارد که نشاندهنده عمق عشق و شوریدگی است.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و اشارات ادبی مانند لیلی و مجنون یا جام جم نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد.
غزل ۱۷۲ - خم بجوش آمد، بگو چون توبه اکنون بشکند
خم بجوش آمد، بگو چون توبه اکنون بشکند
توبه ای کز بی شرابی کرده ام چون بشکند ۱
در چمن هرگز نکرد آن سرو قامت جلوه ای
کز خجالت باغبان صد نحل موزون بشکند ۲
بر دهانش زن گر آرد نام همت بر زبان
تشنه ای کو جام جم بر فرق جیحون بشکند ۳
گر دهم جامی به عشاق از خراب شوق دوست
بوی لیلی گر بیاید رنگ مجنون بشکند ۴
در بیان شعر عرفی وقت آن خوش گر فتد
لفظ را بر لب بپیچد، شأن مضمون بشکند ۵
توبه ای کز بی شرابی کرده ام چون بشکند ۱
در چمن هرگز نکرد آن سرو قامت جلوه ای
کز خجالت باغبان صد نحل موزون بشکند ۲
بر دهانش زن گر آرد نام همت بر زبان
تشنه ای کو جام جم بر فرق جیحون بشکند ۳
گر دهم جامی به عشاق از خراب شوق دوست
بوی لیلی گر بیاید رنگ مجنون بشکند ۴
در بیان شعر عرفی وقت آن خوش گر فتد
لفظ را بر لب بپیچد، شأن مضمون بشکند ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۴۲۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۷۱ - مرا دردی است که از داروی راحت بیش می گردد
گوهر بعدی:غزل ۱۷۳ - درد کیشان همه ناموس کش کیش همند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
