غزل ۱۷۸ - در چمن حوروشان انجمنی ساخته اند

در چمن حوروشان انجمنی ساخته اند
چشم بد دور که بهشتی چمنی ساخته اند ۱

ننشیند دل این طایفه در قصر بهشت
که به معموره ی دل ها وطنی ساخته اند ۲

چون بسنجید به فرهاد مرا، یا مجنون
که به بازیچه ی هر یک سخنی ساخته اند ۳

ای برهمن بنگر معبد صوفی و ریا
کاین طرف دیر بت و برهمنی ساخته اند ۴

دل شهید غم او بود که از شهر وجود
آمد آواره که جای دهنی ساخته اند ۵

حله ها سوخته اند اهل بهشت از غیرت
تا شهیدان تو گلگون کفنی ساخته اند ۶

تیر آن غمزه حلال است ولی جمعی را
که ز دل جامه و از جان بدنی ساخته اند ۷

لذت شعر توعرفی به همه عالم گفت
که ترا مایل شیرین دهنی ساخته اند ۸