هوش مصنوعی:
این شعر از عرفی شیرازی بیانگر درد و رنج دلهایی است که با وجود تحمل مصائب بسیار، همچنان مقاومت میکنند. شاعر از ناکامیها، بیتفاوتیها و ناامیدیهای زندگی میگوید و با تصاویری مانند "شیشهای نشکست" و "پروانهای که به چراغی نچرخید"، احساسات عمیق خود را منتقل میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی این شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، درک برخی از استعارهها و نمادهای بهکاررفته نیاز به تجربه و شناخت بیشتری از ادبیات فارسی دارد.
غزل ۱۹۵ - آه ازین دل کز گریبان غمی سر بر نزد
آه ازین دل کز گریبان غمی سر بر نزد
صد مصیبت رفت و دست شیونی بر سر نزد ۱
با وجود آن که زهر بی غمی نوشیده ام
زهر خندی بر مزاج عافیت پرور نزد ۲
با چنین غوغا که در این بزم شورانگیز بود
شیشه ای نشکست و سنگی بر سر ساغر نزد ۳
در چنین بزمی که یک پروانه دارد صد چراغ
با همه پروانگی گرد چراغی پر نزد ۴
وقت عرفی خوش که چون نگشودند در بر رخش
بر در نگشوده ساکن شد، در دیگر نزد ۵
صد مصیبت رفت و دست شیونی بر سر نزد ۱
با وجود آن که زهر بی غمی نوشیده ام
زهر خندی بر مزاج عافیت پرور نزد ۲
با چنین غوغا که در این بزم شورانگیز بود
شیشه ای نشکست و سنگی بر سر ساغر نزد ۳
در چنین بزمی که یک پروانه دارد صد چراغ
با همه پروانگی گرد چراغی پر نزد ۴
وقت عرفی خوش که چون نگشودند در بر رخش
بر در نگشوده ساکن شد، در دیگر نزد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۴۶۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۹۴ - گر باد شوم بر تو وزیدن نگذارند
گوهر بعدی:غزل ۱۹۶ - گره در کام دل از بخت زبون نگشاید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
