هوش مصنوعی: شاعر در این متن از عشق و محبت سخن می‌گوید و بیان می‌کند که حتی اگر به باد یا حسن تبدیل شود، باز هم نمی‌تواند از معشوق دور بماند. او از رنج‌های عشق و سنت‌های قدیمی می‌گوید و تأکید می‌کند که در راه عشق باید همه چیز را پذیرفت. همچنین، اشاره‌ای به تقدس و معنویت دارد و از هدر ندادن وقت در مسیرهای بیهوده سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات فلسفی و انتزاعی آن نیاز به تجربه و شناخت بیشتری از ادبیات دارد.

غزل ۱۹۴ - گر باد شوم بر تو وزیدن نگذارند

گر باد شوم بر تو وزیدن نگذارند
ور حسن شوم روی تو دیدن نگذارند ۱

تا سر زده شادی به دلم، سوخته عشقت
این سبزه ازین خاک دمیدن نگذارند ۲

این رسم قدیم است که در گلشن مقصود
بر خاک بریزد گل و چیدن نگذارند ۳

گر شربت و گر زهر، به لب چون رسد این جام
باید همه نوشید، چشیدن نگذارند ۴

از تربیت آب و هوا در چمن عشق
نخلی که شود خشک، بریدن نگذارند ۵

ما معتکف کعبه نشینم که در وی
بیهوده به هر کوچه دویدن نگذارند ۶

پیداست از آن حسن نظربازی عرفی
کاین بلبل از آن باغ پریدن نگذارند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۷۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۹۳ - سراپای وجودم در محبت ، حال دل دارد
گوهر بعدی:غزل ۱۹۵ - آه ازین دل کز گریبان غمی سر بر نزد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.