غزل ۲۰۵ - چه فتنه در دل آن عشوه ساز می گذرد؟

چه فتنه در دل آن عشوه ساز می گذرد؟
که گرم روی بر اهل نیاز می گذرد ۱

دراین غمم که مبادا بگیرمش به ضمیر
چو حرف اهل دل امتیاز می گذرد ۲

به دل گذشتی و با آن که عمرها بگذشت
هنوز دل ز بر جان به ناز می گذرد ۳

به شهر عشق بنازم که ساکنانش را
تمام عمر به عجز و نیاز می گذرد ۴

به غیرتم که ز ما غیر رنگ می یابند
گهی که در دلم آن دلنواز می گذرد ۵

سزد ز غیرت اگر مانعم شوی، آن راز
که در میان من و دل چه راز می گذرد ۶

خراب حالی دل ها ببین که آن مغرور
به عهد حسن جوانی و ناز می گذرد ۷

عنان دل و دین من ز کف رود، عرفی
که آن کرشمه به این ترکتاز می گذرد ۸