غزل ۲۴۸ - مقیم کعبه که عیب شرابخانه کند

مقیم کعبه که عیب شرابخانه کند
به این بهانه حدیث می مغانه کند ۱

دلم چکونه نتازد به صیدگاه کسی
که شوق ناوک او کار تازیانه کند ۲

ستم فروش درآ، در زمانه، باک مدار
که خوش معاملگی بیشتر زمانه کند ۳

شکوه عشق نگه کن ، که موی مجنون را
فلک به شعشعهٔ آفتاب شانه کند ۴

کسی که خاک درت را کند چو سرمه به چشم
ببین چه بی ادبی ها به آستانه کند ۵

جحیم با همه اسباب سوختن ، عرفی
ز برق شمع تو دریوزهٔ زبانه کند ۶