هوش مصنوعی:
شاعر در این متن به توصیف عشق و زیبایی معشوق میپردازد و از تأثیر عمیق او بر زندگی خود سخن میگوید. او همچنین به مقایسهای بین ارزشهای معنوی و عشق زمینی اشاره میکند و از افرادی که راهنمایان دینی هستند اما به نظر او گمراهکنندهاند، انتقاد میکند. متن پر از تصاویر شعری مانند شمع، گل، آهو و خورشید است که همگی نماد عشق و زیبایی هستند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و انتقادی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات انتقادی به مسائل اجتماعی و دینی نیاز به بلوغ فکری دارد.
غزل ۲۷۳ - خوبان شهر بین که در این مسکن من اند
خوبان شهر بین که در این مسکن من اند
گه شمع بزم و گاه گل دامن من اند ۱
آن ها که آهوان حرم را کنند صید
در آرزوی ناوک صید افکن من اند ۲
منمای زاهدا در اهل ندامتم
آنان که رهبرند تو را ، رهزن من اند ۳
امشب که روی خلوتم از شمع روی تست
خورشید و مه وظیفه خور روزن من اند ۴
تا دارم از جمال تو گلشن فروز عشق
طوبی و سدره خار و خس گلخن من اند ۵
عرفی نوای نوحه برآرم ، که اهل درد
لب ها گشاده منتظر شیون من اند ۶
گه شمع بزم و گاه گل دامن من اند ۱
آن ها که آهوان حرم را کنند صید
در آرزوی ناوک صید افکن من اند ۲
منمای زاهدا در اهل ندامتم
آنان که رهبرند تو را ، رهزن من اند ۳
امشب که روی خلوتم از شمع روی تست
خورشید و مه وظیفه خور روزن من اند ۴
تا دارم از جمال تو گلشن فروز عشق
طوبی و سدره خار و خس گلخن من اند ۵
عرفی نوای نوحه برآرم ، که اهل درد
لب ها گشاده منتظر شیون من اند ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۴۱۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۷۲ - هر کس که در بهار به صحرا برون رود
گوهر بعدی:غزل ۲۷۴ - گر خدا یار دلنواز نداد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.