غزل ۳۰۲ - دل مراد به گرد حصول می گردد

دل مراد به گرد حصول می گردد
دعا به کعبهٔ حسن قبول می گردد ۱

مگر به مرحلهٔ بی نشانی افتادم
که ره ز بادیه بر عرض و طول می گردد ۲

ندا ز عرش محبت، به گمرهان این است
که در مزار شیهدان قبول می گردد ۳

خلاف عهد بخواهی به غم مصاحب شو
که عافیت به نسیم ملول می گردد ۴

بود عطیهٔ دیوان ناامیدی بس
حواله ای که به گرد وصول می گردد ۵

خراب معرفت عرفیم که هر سخنش
به شهر قدس، ادیب عقول می گردد ۶