غزل ۳۱۹ - دگر دلم ز می تازه مست می گردد

دگر دلم ز می تازه مست می گردد
ر صیت مستی ام، آوازه مست می گردد ۱

کلید میکده ها را به من دهید، که من
نه آن کنم که به اندازه مست می گردد ۲

خراش نغمه دهد می، گمان مبر که دلم
به شامِ مشعله آوازه مست می گردد ۳

چنان سرشتهٔ کیفیت ام که از نفسم
خمار بیخود و خمیازه مست می گردد ۴

کدام قافله عزم دیار حسن نمود
که فتنه بر در دروازه مست می گردد ۵

از آن شراب که مجنون فشاند بر لیلی
هنوز محمل و جمّازه مست می گردد ۶

خراب زمزمهٔ تازهٔ توام عرفی
عقل از این نفس تازه مست می گردد ۷