هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از عرفی شیرازی بیانگر احساسات عمیق و درد عشق است. شاعر از ناتوانی در گنجاندن هوس در باغ عشق، لذت بردن از درد عشق، و احساس تنگنای روحی خود سخن میگوید. همچنین، او به دنبال آزادی از قفس دنیوی و رسیدن به بهشت عشق است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و احساسات پیچیده عاشقانه است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مضامین مانند درد و رنج عشق نیاز به بلوغ فکری دارد.
غزل ۳۳۳ - چنانکه در چمن روضه خس نمی گنجد
چنانکه در چمن روضه خس نمی گنجد
به باغ عشق گیاه هوس نمی گنجد ۱
ز زخم ناوک درد تو لذتی گیرم
که آن به حوصلهٔ ذوق کس نمی گنجد ۲
از آن دلم ترکان جنگجو طلبد
که در حوالی آتش مگس نمی گنجد ۳
در آ به سینه و صد کوه غم نه بر دل
چنین که دردل تنگم نفس نمی گنجد ۴
بگو به باغ بهشت آ و دلگشایی بین
که بلبل دل من در قفس نمی گنجد ۵
صباح و شام در آن کوچه مِی کشد عرفی
که ترس شحنه و بیم عسس نمی گنجد ۶
به باغ عشق گیاه هوس نمی گنجد ۱
ز زخم ناوک درد تو لذتی گیرم
که آن به حوصلهٔ ذوق کس نمی گنجد ۲
از آن دلم ترکان جنگجو طلبد
که در حوالی آتش مگس نمی گنجد ۳
در آ به سینه و صد کوه غم نه بر دل
چنین که دردل تنگم نفس نمی گنجد ۴
بگو به باغ بهشت آ و دلگشایی بین
که بلبل دل من در قفس نمی گنجد ۵
صباح و شام در آن کوچه مِی کشد عرفی
که ترس شحنه و بیم عسس نمی گنجد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۴۷۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۳۲ - به باغ عشق تذرو طرب حزین میرد
گوهر بعدی:غزل ۳۳۴ - گر نیم قطره ز دهان سبو چکد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.