هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از عرفی شیرازی بیانگر احساسات عمیق و درد عشق است. شاعر از ناتوانی در گنجاندن هوس در باغ عشق، لذت بردن از درد عشق، و احساس تنگنای روحی خود سخن می‌گوید. همچنین، او به دنبال آزادی از قفس دنیوی و رسیدن به بهشت عشق است.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و احساسات پیچیده عاشقانه است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مضامین مانند درد و رنج عشق نیاز به بلوغ فکری دارد.

غزل ۳۳۳ - چنانکه در چمن روضه خس نمی گنجد

چنانکه در چمن روضه خس نمی گنجد
به باغ عشق گیاه هوس نمی گنجد ۱

ز زخم ناوک درد تو لذتی گیرم
که آن به حوصلهٔ ذوق کس نمی گنجد ۲

از آن دلم ترکان جنگجو طلبد
که در حوالی آتش مگس نمی گنجد ۳

در آ به سینه و صد کوه غم نه بر دل
چنین که دردل تنگم نفس نمی گنجد ۴

بگو به باغ بهشت آ و دلگشایی بین
که بلبل دل من در قفس نمی گنجد ۵

صباح و شام در آن کوچه مِی کشد عرفی
که ترس شحنه و بیم عسس نمی گنجد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۴۷۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۳۳۲ - به باغ عشق تذرو طرب حزین میرد
گوهر بعدی:غزل ۳۳۴ - گر نیم قطره ز دهان سبو چکد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.