غزل ۳۳۵ - سرم ز وصل نهانی بلند خواهد شد

سرم ز وصل نهانی بلند خواهد شد
زمانه از گل و خس نخلبند خواهد شد ۱

کسی که نوحه نکردی به ماتم دل تنگ
حریص زمزمه و هرزه خند خواهد شد ۲

مراد بر اثر غیر کو، مران شتاب
که باز طالع ما ارجمند خواهد شد ۳

به حیرتم ز غزال رمیدهٔ مقصود
که صید این دل کوته کمند خواهد شد ۴

به کوی غیر نماند وداع شربت کام
که ناگوارتر از زهرخند خواهد شد ۵

لبم دهد مگسان امید را مژده
که زهرخند با نوشخند خواهد شد ۶

ز عود قافیه غم نیست در میان غزل
که یار چون پسندد پسند خواهد شد ۷

بیا کلیم که آن آتشی که می طلبی
کنون ز سینهٔ عرفی بلند خواهد شد ۸